Boekpresentatie

03-boekhanduizel

Boekhandel Groenendijk, Steenwijk. Een boekwinkel, zoals een boekwinkel hoort te zijn.

Hoe het begon
Op 6 mei 2012 schreef ik het volgende blogje:

Loslaten
Ik hield mijn ogen stijf dicht en stopte mijn vingers in mijn oren: “Ga weg! Ik wil je niet horen! Ik heb echt geen tijd voor je…”
Net of een nieuw idee zich daardoor liet tegenhouden. Niet dus. Het nieuwe verhaal drong zich door de poriën onder mijn huid en nestelde zich in mijn lijf. Het nam bezit van me. Oké, er zat niets anders op dan het in grote lijnen op te schrijven met het idee het daarna los te kunnen laten, ik heb het namelijk druk genoeg met andere manuscripten. Weer verkeerd gedacht. Het verhaal dat zich al niet had laten wegsturen, liet zich ook niet in een lade leggen. Dus werk ik nu aan drie manuscripten. Het ironische is dat dit nieuwe manuscript als werktitel ‘Loslaten’ heeft.

04-maarten

Maarten, mijn broer leest een fragment voor uit Zinloze vrouw.

Hoe begin ik met schrijven van een nieuw verhaal
Het begint dus vaak met een opdringerig idee of een opdringerig personage. In plaats van daarna eerst het hele verhaalidee uit te denken, ga ik meteen schrijven. Ongeveer 1 A-4tje. Daardoor wordt de ‘vertelstem’ duidelijk. Daarmee bedoel ik: het perspectief van waaruit het verhaal verteld wordt en de manier van praten van mijn hoofdpersoon. Ook mijn eigen schrijfstijl komt daaruit naar voren: schrijf ik rechtoe, rechtaan, zonder opsmuk van vergelijkingen en mooi gekozen woorden. Of kies ik de woorden zorgvuldiger uit, waarbij ik moet oppassen niet te mooi te willen schrijven, waardoor de lezer later verward raakt en niet helder krijgt wat ik bedoelde te zeggen.

05-kleurrijk

Personages
Na het schrijven van de eerste bladzijde ga ik meestal eerst de belangrijkste personage uitwerken en eventueel een aantal bijpersonages. Ze krijgen karakter, een uiterlijk, een (woon)omgeving, vrienden, familie en een eigen stem (een chique-prater, een platprater, een buitenlands accent, een lomperik, etc.). Zo heb ik over Kim opschreven:

Magere vrouw
bleke huid, sproetjes, kastanjerood haar
Kan niet koken
Intelligent
Stort zich vol op de liefde
Veel last van angsten (door verleden)
Naturel uiterlijk

En nog meer, maar dan verraad ik te veel van het verhaal.

Goed uitgewerkte personages vind ik erg belangrijk, daarmee voorkom je dat ze oppervlakkig worden. Sommige schrijvers schrijven vanuit de verhaallijn, ik schrijf vooral vanuit de personages. Natuurlijk is het verhaal zelf ook belangrijk, maar dat wordt verteld vanuit het perspectief van de personages.
Ik heb mijn personages trouwens lang niet altijd onder controle. Regelmatig blijken ze behoorlijk eigenwijs hun eigen gang te gaan. Soms lastig, vaak leuk en spannend.

06-ster

Verhaallijn
Na de personages is de verhaallijn aan de beurt. Vrij globaal schrijf ik begin, midden en eind. Tijdens het verdere schrijven vul ik nog vanalles aan en in.

Ik wist van tevoren dat Zinloze vrouw een indringend verhaal zou worden, maar tijdens het schrijven bleek het nog veel heftiger te worden dan ik had bedacht. Ook voor mij een verrassing. En dat maakt het schrijven ontzettend spannend en interessant. Er wordt me weleens gevraagd waarom ik niet iets autobiografisch ga schrijven. Ik heb toch leuke kinderen, daar kan ik toch iets vrolijks en luchtigs over schrijven?
Het klopt dat ik geweldig leuke kinderen heb, maar ik vind het helemaal niet zo leuk om te schrijven over iets (of iemand) dat ik al zo goed ken. Schrijven over het onbekende maakt het voor mij ook leerzaam en erg boeiend. Bovendien ben ik niet van de luchtige, vrolijke verhalen. Ik duik graag in het (fictieve) leven van iemand die het zwaar heeft, die veel heeft meegemaakt. het intrigeert me te zien hoe en waarom mensen geworden zijn wie ze zijn.

09-kleurrijk2

Proeflezers
Ik kan niet zonder ze!
Proeflezers lezen meestal als de eerste versie van een verhaal staat het verhaal grondig door en geven (bij voorkeur zeer strenge) feedback. Natuurlijk vind ik het ook heerlijk om te horen als ze een passage goed vinden, zodat ik weet dat daar nog weinig aan hoeft te gebeuren, maar ik heb heel graag dat ze kritisch naar mijn schrijfwerk kijken en alles wat ze onduidelijk of fout vinden noemen. Ik wil namelijk een zo perfect mogelijk boek afleveren uiteindelijk en niet een afgeraffeld stuk tekst. Bij Zinloze vrouw durfde ik het heel lang niet aan om het manuscript uit handen te geven. Het was van mij! En hoewel ik juist dit verhaal nog beter wilde maken en dat alleen kon m.b.v. proeflezers, zou kritiek misschien ook wel extra pijn doen. Wat als proeflezers het verhaal dat voor mij zo speciaal was helemaal niets zouden vinden? Natuurlijk weet ik dat niet iedereen mijn schrijfwerk zal waarderen, maar op dat punt deed kritiek op Zinloze vrouw nog pijn. Uiteindelijk koos ik twee proeflezers uit waarvan ik wist dat ze mijn verhaal voorzichtig zouden behandelen en tegelijk toch streng zouden zijn. Elly van der Meer en Bianca Nederlof (beiden helaas niet aanwezig hier) lazen het, haalden er fouten uit, gaven goede aanwijzingen en – o opluchting! – waren lovend over het verhaal en noemden het ‘het beste dat je ooit hebt geschreven!’

10-signeren

De titel
Zelf ben ik vreselijk slecht in het bedenken van titels voor mijn eigen werk. Meestal krijgen mijn manuscripten de naam van de hoofdpersoon als werktitel en als het verhaal eindelijk af is, begint het zuchten en zoeken naar een pakkende titel. Ik heb wel het geluk dat mijn man wél goed is in het bedenken van prachtige titels. Hij kwam dan ook met ‘Zinloze vrouw’. Die titel greep me meteen aan. Nee, naar mijn mening is Kim absoluut geen zinloze vrouw, maar dat is wel zoals ze zichzelf voelt.

De omslagafbeelding
Ik wist heel goed wat ik níet wilde als omslag van het boek. Wat ik wel wilde bleek een stuk moeilijker te bedenken. Tijdens zoektochten over het web zag ik een aantal afbeeldingen die me wel raakten. Onder andere een prachtige beuk. De maker daarvan reageerde niet op mijn vraag of ik de afbeelding mocht gebruiken. Dan waren er een aantal afbeeldingen van vrouwen, maar geen van allen was mijn Kim. Tot ik deze afbeelding tegenkwam. Bam! Dat was Kim. Helemaal. En dan die gepijnigde blik.. Ik schreef een korte mail naar Jason Beasley, de maker van dit kunstwerk. Heel snel reageerde hij. Hij was vereerd dat ik zijn afbeelding wilde gebruiken en hij gaf me graag de gebruiksrechten. Toen hij later hoorde waar mijn boek over ging, schreef hij dat dat precies het onderwerp van zijn afbeelding was. Ik schreef over een vrouw die in haar jeugd misbruikt is, hij maakte deze afbeelding over een misbruikte jonge vrouw. Soms weet ik niet zo zeker dat toeval niet bestaat.

Af!
Op 9 februari 2014 schreef ik:

AF! En dit keer echt. ‘Zinloze vrouw’ heeft er tijdens de laatste grote herschrijfronde bijna 10.000 woorden (ong. 35 boekbladzijden) en twee (bij)personages bij gekregen. De feiten zijn geverifieerd, onlogische stukken zijn een stuk logischer, maar het verhaal is inhoudelijk niet veranderd. Het is nog steeds een heftig, maar mooi verhaal. Vind ik. Hopelijk de uitgever – waar het manuscript nu lig – ook.

11-fotog

Mijn topfotograaf.

Uitgeven
En de uitgever vond het een mooi verhaal. En heftig. Dat laatste was meteen een probleem, want de uitgever vond het té heftig.

Dit schreef ze: Er is dan ook geen twijfel over het feit dat je absoluut kunt schrijven en dat je zo kunt schrijven dat je de lezer meeneemt het verhaal in. Maar bij ‘de zinloze vrouw’ is dat ook juist hetgeen waar ik tegenaan loop. Het verhaal is zo donker en zwaar dat het je letterlijk naar de keel vliegt. Dit is niet het genre boek dat wij uit willen geven.

Daarna ging het snel. Ik wilde al lang zelf een boek uitgeven, maar het ontbrak me aan moed. Nu wilde ik zo graag ZV de wereld insturen dat ik besloot het inderdaad helemaal zelf te doen. Het bleek een hele klus, maar wel een erg leuke! Ik kreeg hierbij gelukkig veel hulp van Reinoud – mijn man – met de opmaak van het binnenwerk van het boek en het ontwerpen van de omslag.

Verder was het veel uitzoekwerk. Van persberichten leren schrijven, de juiste contacten zoeken, promoten. Alles moest ik zelf regelen.

01-etalage

Dankwoord

Schrijven is een solistische bezigheid. Toch had ik het niet zonder hulp van onderstaande mensen kunnen doen.

Reinoud, mijn man, die mij altijd heeft gesteund, goede kritische feedback heeft gegeven en een waanzinnig mooi omslagontwerp heeft gemaakt. Zonder zijn hulp had ook het binnenwerk er niet zo mooi uitgezien en weet ik niet of het verhaal wel een goede titel had gekregen.

Bianca Nederlof en Elly van der Meer. Zij hebben mijn verhaal proefgelezen en voorzien van strenge, maar fijne feedback.

Mariëlle van Ommeren. Door haar werk bij de politie kon zij mij helpen de feiten correct te krijgen. Want hoewel ik fictie schrijf, wil ik wel dat het echt had kunnen gebeuren.

Aart Korteweg. Een fijne proeflezer die voor dit verhaal de flaptekst heeft nagekeken.

Maarten Schut zou het verhaal ter ontspanning lezen, maar hij heeft er prima redactiewerk van gemaakt. Verder heeft hij me geweldig geholpen met de voorbereiding van deze boekpresentatie.

Mijn kinderen, die het gelukkig niet erg vonden om soms tosti’s als avondeten te krijgen als ik weer eens te lang in mijn verhaal verdiept was.

Boekhandel Groenendijk, Steenwijk, wil ik heel hartelijk danken dat ik mijn presentatie in de prachtige winkel mocht houden.

En natuurlijk alle mensen die mij langs de zijlijn hebben aangemoedigd, tegen wie ik mocht klagen en jubelen.

Heel veel dank allemaal!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s