Woordbraken en andere tips

Na een paar dagen niet geschreven te hebben – druk met kinderen, achterstallig huishouden en de zoektocht naar een nieuwe bakfiets – was ik helemaal uit het verhaal. Esmee was ver weg en ik kon niet bij haar in de buurt komen, laat staan in haar hoofd kruipen,  of zij in de mijne.
Toch wilde ik verder, móest ik verder. Behalve dat ik ontwenningsverschijnselen kreeg van het niet schrijven (bij mij uit zich dat vooral in een enorme onrust en gechagrijn), moet dat verhaal een keer af.
Een aantal dingen die mij hielpen om op gang te komen, wil ik jullie niet onthouden.

Om te beginnen zonderde ik me af onder de douche en focuste me op Esmee en haar situatie. Door de rust en het stromende water lukte het me om opnieuw in het verhaal te komen.
Geen zin in een douche? Een fietstocht, wandeling, koken, werkt allemaal om het verhaal weer te laten stromen.

Een stukje in het ik-perspectief schrijven (dit verhaal is personaal geschreven) maakte dat ik me helemaal in kon leven in haar gedachtenwereld, gevoelswereld.

Woordbraken. Gewoon het document openen en schrijven. Boeit niet of het goede zinnen zijn, of je te veel herhaalt of de zinsopbouw telkens hetzelfde is, als je maar schrijft! Herschrijven komt later wel en dan kun je alles bijschaven en stukken schrappen. Ik kwam erdoor op gang en als ik de helft van die woorden uiteindelijk kan gebruiken is dat hartstikke mooi! En anders ben ik door dat gebraak in elk geval weer in die heerlijke schrijfflow gekomen.

Heb je ook schrijftips, deel ze vooral hieronder in het reactieveld!

Een paar schrijftips

Mezelf een figuurlijke schop geven en gewoon gaan schrijven. Niet piekeren en peinzen, niet draaien en vluchten in Social Media-geneuzel, maar gewoon dóen! Dat heeft me de afgelopen week flink aan het schrijven gehouden. Dat is meteen ook mijn eerste en beste schrijftip.
De laatste tijd kon ik urenlang staren naar de woorden op mijn beeldscherm, mijn gedachten tevergeefs proberen te focussen op wat daar stond en hoe ik verder moest. Soms had dat als resultaat dat ik een zinnetje erbij schreef, soms dat ik ging prutsen en schrappen zonder echt verder te komen. Maar gewoon doorwerken gaf 1000 tot 2000 woorden per keer als resultaat. Kijk, dat schiet lekker op! Inmiddels ben ik dan ook zover dat de eerste ruwe versie van Goliath staat. Dat betekent niet dat ik klaar ben, het harde werken gaat nu pas beginnen. Ik verwacht dat ik tijdens het herschrijven niet alleen woorden ga schrappen maar er ook nog een heleboel toe ga voegen. Daarna begint het polijsten. Het kost me, schat ik, nog een half jaar om dit manuscript af te ronden.

Een andere schrijftip die bij mij altijd goed werkt is een klein stukje teruglezen en evt. herschrijven. Ik kom dan vaak vanzelf weer in een goede schrijfflow.

Verder maak ik altijd biografiën van mijn personages; soms maar een paar woorden (bijpersonen), soms uitgebreid (hoofdpersonen), zo leer ik ze goed kennen. Proeflezers helpen mij enorm goed maar wat ook werkt is hardop voorlezen uit mijn manuscript. Het liefst aan mijn (zeer kritische) man, maar het werkt ook om het gewoon voor mezelf hardop te lezen.
Ik nodig collega-schrijvers van harte uit hieronder hun beste schrijftips te zetten.