NaNoFinito

Tja, en toen besloot ik op 1 november toch mee te doen aan NaNoWriMo. En wel met een zeer beknopte verhaallijn (waar ik eigenlijk nog een half jaar op moest kauwen), twee (van de vijf) goed uitgewerkte hoofdpersonages en een setting.
De manier van schrijven deed me ontzettend goed! Geen eindeloos gepruts aan mijn teksten, maar doorschrijven, meters maken. De personages kwamen sterk over, voerden leuke, pittige dialogen en droegen het verhaal. Welk verhaal? Hm, dat was het grote probleem, want meer dan een vage schets had ik niet. Leuk om ruim 6000 woorden lang goeie dialogen en sterke karakters neer te zetten, maar ik wist nog steeds niet precies waar ze heen moesten, soms letterlijk, want de setting mocht ook wel wat meer uitgewerkt worden. En zo werd het een saai, langdradig stuk. De pit ontbrak.
Ik kon twee dingen doen, of eigenlijk drie: stug doorschrijven (en later het grootste deel weer schrappen -> zonde!), in de tijd (die ik niet had) het verhaal beter uitwerken of stoppen.
Omdat ik dus geen extra tijd heb (groot gezin met jonge kinderen + huishouden + 1667 woorden schrijven = volle dag) heb ik ervoor gekozen om NaNo vaarwel te zeggen. En weet je? Dat voelt goed! Ik heb erg veel gehad aan de eerste vier dagen, een andere manier van werken geleerd (die ik erin ga houden!), en ik ben door NaNoWriMo uit een behoorlijkdiep schrijfdal geklommen. Maar doorschrijven om mijn quotum maar te halen, terwijl het verhaal nergens naar toe gaat is m.i. verspilde tijd. Ik ga mijn NaNo-tijd gebruiken om een van mijn bestaande manuscripten te herschrijven en er een echt sterk verhaal van te maken. Het is nu goed, maar niet goed genoeg. En daar ga ik nú mee beginnen. Succes dappere NaNoWriMo-schrijvers! Wie weet doe ik volgend jaar écht mee. Met een goed uitgewerkte verhaallijn en genoeg tijd.

Na-no of Na-si

Ik ben me er van bewust dat het een luxeprobleem is, maar ik zou zo graag meedoen met NaNoWriMo en ik heb er geen tijd voor! Sowieso is het in mijn drukke gezin erg moeilijk om elke dag zestienhonderdnogwat woorden te schrijven, maar juist de maand november belooft ook op schrijfgebied druk te worden. Ik heb in november namelijk een gesprek met een uitgever voor Perspectief en waarschijnlijk ga ik daarna heel hard met dat manuscript aan het werk onder begeleiding van een redacteur. Ook zijn er verschillende uitgevers geïnteresseerd in Goliath. Niks is zeker, maar ik houd er rekening mee dat binnenkort ook aan dat manuscript gewerkt gaat worden.

Terug naar NaNoWriMo, ofwel: National Novel Writing Month. In de maand november gaan wereldwijd talloze mensen schrijven aan een nieuwe roman. De bedoeling is dat je elke dag een bepaald quotum aan woorden haalt en dat je dan in een maand tijd de eerste versie van je roman af hebt. En ja, ik heb natuurlijk ideeën genoeg (te veel?), ik zou wat dat betreft zo kunnen beginnen. In mij woedt een hevige strijd tussen het soms zo akelige verstand en het soms zo naïeve gevoel. Misschien dat ik een eigen versie van NaNo ga doen, al moet ik dan echt alleen ploeteren, zonder steun van mede-NaNo-ers… Ik twijfel nog even door.