Winactie Zinloze vrouw

Omdat de eerste winactie voor ‘Zinloze vrouw’ een groot succes was en veel mensen hebben aangegeven het boek te willen lezen, knoop ik er meteen een nieuwe actie aan vast.

Iedereen die tussen vrijdag 9 mei en vrijdag 16 mei het boek koopt (e-book of paperback) en het aankoopbewijs naar mij mailt (schrijfwijf apenstaartje gmail . com) doet mee met de verloting van het aankoopbedrag t.w.v. het e-book. De winnaar krijgt dus 4,95 euro op zijn/haar rekening teruggestort.

 

De schrijver leest…

… drie boeken tegelijk.
Boek 1 heb ik een poos geleden van broerlief geleend: ‘Het pantserhart’ van Jo Nesbo. Het is een spannend, goed geschreven boek, vol interessante wendingen en (korte) perspectiefwisselingen.
’s Avonds als man en ik vinden dat het bedtijd is, ren ik als eerste de trap op, duik met het boek in bed en verslind de pagina’s met mijn ogen. Zodra manlief ook in bed springt, schuif ik het boek onder het bed. Ik kruip toch nog altijd liever tegen hem aan dan tegen mijn boek. Oké, dat betekent dat ik hooguit tien minuten kan lezen, maar ik heb dan wel het beste van twee werelden.

Boek 2 heb ik vorige week voor mijn verjaardag gekregen. Manlief gaf het met de woorden: ‘Als schrijver en zeker met de kant die jij op wil is dit een klassieker die je gelezen moet hebben. ‘Slaughterhouse 5’ van Kurt Vonnegut. (Ik heb de Nederlandse vertaling, maar vind de Engelse titel mooier, vandaar.)
Dit boek lees ik als beloning na een goede schrijfdag, of als ik een pauze verdiend heb. Ik moet zeggen: ik ben nog niet ver, maar het is een boek dat me grijpt en niet loslaat!

Boek 3 heb ik mezelf cadeau gedaan: ‘Het geheim van de schrijver’ van Renate Dorrestein. Ik lees het 2x per week tijdens de zwemlessen van twee van mijn kinderen. Afhankelijk van hoe lief de jongste twee aan het spelen zijn, lees ik 0 – 30 minuten per keer.
Het is een heerlijk boek dat leest als een roman, maar waar je ondertussen heel veel van opsteekt. Daarnaast is het voor mij erg herkenbaar. Fijn om te weten dat ik niet de enige ben die op die manier werkt.

En nu vlug aan mijn schrijfwerk, kan ik straks nog even Vonnegut lezen. 😉

Proeflezen

Schreef ik laatst een blogje over Proeflezers, nu wil ik het hebben over proeflezen. Want dat is zo geweldig leuk om te doen!
In de eerste plaats zie je een verhaal heel prematuur en – als je een manuscript vaker mag proeflezen – je ziet het groeien. Nou ben ik natuurlijk wel bevoorrecht dat ik tot nu toe heb mogen proeflezen voor mensen die wel écht kunnen schrijven en écht een verhaal te vertellen hebben.

In de tweede plaats help je een mede-schrijver een stukje verder en dat is heel dankbaar om te doen! Ik heb ook de ervaring dat je door gepruts en gemier uiteindelijk zelf niet meer goed ziet waar een stukje tekst niet zo lekker loopt, of je te veel of te weinig leestekens gebruikt hebt of dat je gewoon letters/woorden vergeten bent, dat je een stopwoordje hebt. Je kent het verhaal door en door en die dingen vallen je uiteindelijk niet meer op. Ook kan een verhaal in je hoofd zo logisch zijn, dat je vergeet dat de lezer niet in je hoofd kan kijken en het dus moet begrijpen van de geschreven tekst.

In de derde plaats leer ik er zelf ook heel veel van! Door een vergrootglas kijk ik naar de manuscripten die me worden doorgemaild en ik kom altijd dingen tegen die ik zelf ook verkeerd doe.

Nu niet allemaal tegelijk je manuscript aan me doormailen, ik heb er nl al een aantal op de wachtlijst staan. Iets met tijdgebrek en zo. 😉