Jaardoelen

Het eerste blogje van 2013. Daar horen mijn beste wensen bij voor mijn bloglezers: dat het maar een mooi schrijf- en leesjaar mag worden!
Natuurlijk heb ik ook nagedacht over mijn schrijfdoelen voor dit jaar en ik ben er inmiddels uit. ūüėČ
Dit jaar wil ik in elk geval twee boeken uitgeven, waarvan één bij een reguliere uitgever en één in eigen beheer. Waarschijnlijk als e-book of een combinatie van papieren versie op aanvraag en een (goedkoop) e-book.
Daarnaast wil ik minimaal twee manuscripten af krijgen. Dat moet lukken! Ik ben nu Goliath aan het fine tunen en hoop dat verhaal in februari af te hebben. Verder werk ik hard aan Loslaten en ik hoop dat manuscript eind van het jaar definitief af te hebben. Het om-schrijven van de derde persoon naar eerste persoon is een hele klus, maar wel een fijne klus!

Wat ligt er verder nog op mijn schrijfplank?
Marein/Grenzeloos-> YA-verhaal, moet alleen nog redactioneel nagekeken worden.
Perspectief -> jeugdverhaal. Ligt bij een enthousiaste uitgever. Even wachten op definitief oordeel.
Stormvloed -> historisch verhaal, ligt nu stil, moet ik nog veel research voor doen, voordat ik eraan kan schrijven.
Prentenboekverhaal van Job en de eik -> ik heb twee verhaaltjes naar een illustratrice gestuurd. Afwachten of zij het wat vindt en er wat mee kan.

En dan komt deze maand de uitslag van de John Flandersprijs (Vlaamse Filmpjes), waar ook een kinderverhaal van mij ligt. En ergens in een stoffig hoekje op mijn pc staat een thrillerverhaal. Ooit schreef ik er al 30.000 woorden aan, nu ligt het al jaren stilletjes te wachten tot ik daar tijd (prioriteit) voor heb. Met alles wat ik inmiddels bijgeleerd heb, verwacht ik dat ik daar nog heel wat werk aan heb.
Genoeg te schrijven dus en voorlopig mag ik van mezelf niet aan iets nieuws beginnen. Een beetje jammer vind ik dat wel, want het is erg leuk om nieuwe personages te leren kennen en stapje voor stapje een plot te ontvouwen.
Maar sinds ik mijn focus op √©√©n werk tegelijk houd, werk ik stukken effici√ęnter, en nog belangrijker: ik zit veel dieper onder de huid van mijn personages. Dat houd ik dus zo.

Stormvloed uit het stof

Nu mijn wedstrijd-kinderverhaal de deur uit is, Goliath door een ge√Įnteresseerde uitgever (jubel-joechei!) gelezen wordt en ‘Marein’ bij twee proeflezers ligt, heb ik even tijd om lekker met Stormvloed bezig te zijn.
En ja hoor, meteen struikelde ik twee keer op een dag.

De eerste keer omdat ik geen keuze kon maken uit de verschillende schrijfperspectieven. Zowel het alwetend perspectief als wisselend personaal-perspectief hadden allebei voor- en nadelen. Uiteindelijk heb ik met behulp van een hoofdstukindeling (had ik ook nog nooit eerder gedaan) bepaald dat ik voor het wisselend personaal ga en dat kwam nog supergoed uit ook!

Het tweede struikelpunt was dat ik besloten heb om dit manuscript in een ruk door te schrijven. Normaal ga ik na een hoofdstuk – of zelfs nog eerder – al met herschrijven beginnen. Eindeloos kan ik prutsen op zinnen en woorden, de boel weer omgooien en terugzetten. Leuk om te doen hoor, maar met het verhaal schiet het dan natuurlijk niet op. Dat vroeg om drastische maatregelen, vandaar dat ik nu helemaal niet meer tussendoor mag herschrijven; eerst moet de eerste versie staan. Goed, na de eerste 500 woorden had ik al spijt. ūüėČ Maar ik heb me aan mijn afspraak gehouden, goed h√®?

Nog een afspraak die ik met mezelf heb gemaakt is dat ik vijf dagen per week 500 woorden aan Stormvloed moet schrijven. Dat moet te doen zijn naast mijn andere bezigheden en zo blijf ik lekker in het verhaal. Grote, belangrijke punten in het verhaal moet ik eerst nog ‘researchen’, andere dingen zoek ik op als het verhaal staat.

Leuke berichten

Dit was wel een lekker schrijfweekje. Ondanks de drukte in huis heb ik redelijk wat kunnen schrijven aan ‘Goliath’ en ‘Loslaten’, research kunnen doen voor ‘Stormvloed’ en wat kunnen proeflezen. Maar het leukste was dat ik een paar enorme complimenten van collega-schrijvers heb gekregen en dat ik een leuk mailtje kreeg van een uitgever.
Een week of twee geleden heb ik de stoute schoenen aangetrokken (die waar nog wat moed in zat) en mijn prentenboekmanuscript naar een uitgever gestuurd. Deze week kreeg ik al een berichtje terug of ik de andere verhaaltjes (die klaarliggen) ook wilde doormailen, ze waren nieuwsgierig geworden. Natuurlijk zegt het nog helemaal niets, maar dit was toch een leuke opsteker!

Een andere uitgever mailde dat ze n.a.v. mijn synopsis interesse hadden in ‘Perspectief’/’Levenslast’ en dat er een aantal redacteuren naar wil kijken.

Kijk, dit zijn natuurlijk de leuke berichten. ūüôā

(Te)veel idee√ęn

Al een poosje geen blog meer geschreven. Tja, ik heb het druk. Ik werk inmiddels aan drie manuscripten, heb tussendoor mijn prentenboekmanuscript en ‘Levenslast’/’Perspectief’ nog eens goed nagekeken en naar uitgevers gestuurd en ik probeer uit alle macht mijn opkomende verhaalidee√ęn voor andere boeken weg te drukken. Het lijkt misschien een luxeprobleem, maar het kan ook knap lastig zijn, zo’n niet te stoppen stroom idee√ęn voor nieuwe projecten. Ik probeer zoveel mogelijk te noteren en opzij te parkeren, soms werkt dat niet en ben ik ineens toch weer volop met een volgend manuscript bezig (zoals ‘Loslaten’). Gelukkig komen er ook dingen af.

Lopende projecten:
Marein -> in afwachting van de uitslag van de Zoute Zoen
Perspectief -> ligt bij twee uitgevers
Prentenboek -> ligt bij één uitgever

Ik schrijf aan:
Goliath -> ben een goed eind op weg, maar zo makkelijk als het eerst schreef, zo’n geworstel is het nu.
Stormvloed -> ben me vooral aan het inlezen en soms wat fragmentjes aan het schrijven.
Loslaten -> pas begonnen, nu de eerste 7000 woorden staan. Ook een interessant idee om dit manuscript samen te voegen met een ander manuscript.

Er was eens…

… lang, heel lang geleden…

Nee, zo begint mijn nieuwste manuscript ‘Stormvloed’ niet, maar het had gekund. De kleine 700 woorden die ik inmiddels heb staan, zijn voor een deel geel gearceerd want:

* droegen ze hun boodschappen in een tas, een mand of een zak?
* stopte hij het sieraad in zijn broekzak of hadden broeken in die tijd nog geen zakken?
* werd het woord ‘maatschappij’ al wel gebruikt in de Middeleeuwen?
* en kun je zeggen dat iemand in die tijd een bijzondere kijk op de wereld had? Want wat kreeg men zonder televisie, internet en andere moderne uitvindingen eigenlijk mee van de wereld?
* werden nieuwsberichten verspreid en welke dan en hoe?
* de woorden ‘gaaf’, ‘vet’,¬† en ‘heftig’ wil ik niet gebruiken, dat vind ik niet passen. Maar het verhaal moet ook niet al te bombastisch geschreven worden… het moet nog wel aantrekkelijk om te lezen zijn, het liefst voor een groot publiek. Dus zinnetjes als ‘ik houd van jou, mijn liefste’ en ‘ik wil voor altijd aan jouw zijde staan’ worden waarschijnlijk weer geschrapt.

Kort samengevat: ik kan niet lekker doorschrijven voordat ik thuis ben in de Middeleeuwen. Ik geef mezelf een jaar om me die tijd eigen te maken en mijn personages te leren kennen. Soms zal ik een ingeving noteren en woorden geel kleuren om aan te geven dat ik die nader moet bekijken. Maar ik zal voornamelijk lezen in mijn geschiedenisboeken, informatie op het web opzoeken en biografie√ęn van mijn hoofdpersonen schrijven. Ik geniet ervan, vind het leuk om te doen maar ik vind het stiekem ook wel fijn dat ik aan twee manuscripten tegelijk werk zodat ik ook gewoon door kan schrijven, meters kan maken.

Klaar voor de start…

Vandaag viel het boek “De tijd van steden en staten” van Ben Speet op de deurmat en daarmee is mijn schrijfproject Stormvloed echt begonnen! Ik heb de afgelopen weken al stiekem een paar alinea’s geschreven, maar ver kwam ik niet omdat ik me bij elke regel afvroeg ‘Hoe ging dat eigenlijk in die tijd?’. Nu kan ik uitgebreid gaan lezen over de Late Middeleeuwen, de tijd waarin mijn personages leefden. Daarna ga ik de biografie√ęn verder uitwerken. De grove verhaallijn van Stormvloed heb ik al staan, maar die moet nog helemaal ingekleurd worden. Dit gaat een meerjarenproject worden en ik heb er onwijs veel zin in!

Schrijven is lastig!

Schrijven is erg leuk maar soms ook ontzettend lastig. Bijvoorbeeld als je een verhaal (in dit geval Goliath) om wil gooien. De spanning moet meer naar voren gehaald, er moet meer vaart in, maar ik wil w√©l dat de karakters overeind blijven en mijn geschrap mag dus niet ten koste van mijn personages gaan. Ik blijf ronddraaien in mijn eigen cirkeltje dus ik denk dat ik binnenkort mijn lief maar eens vraag om een brainstormsessie met me te houden. Misschien dat ik dan op nieuwe idee√ęn kom voor nog meer spanning in het verhaal.

Voor mijn Stormvloedproject heb ik inmiddels een basis boekenlijst liggen. Aangezien het binnenkort mijn verjaardag is, hoop ik stiekem (nou ja, niet heel stiekem want mijn wens is inmiddels bekend) een boek van de lijst te krijgen. Ik zoek nog specifieke informatie en die is lastig te krijgen omdat er vrij weinig bekend is over mijn hoofdonderwerp. Vaag? Ja, vaag. Ik wil nog niet kwijt waarover ik precies ga schrijven. Maar als je denkt dat je me kunt helpen aan info over de Late Middeleeuwen en bij voorkeur de jaren 1250-1300 in Noord-Nederland, stuur me dan vooral een berichtje via het contactformulier.

Schrijven aan Stormvloed wordt trouwens een totaal nieuwe ervaring. Mijn gewoonte is om heel intu√Įtief te schrijven en pas in tweede instantie te schaven, schrappen en na te denken over elk woord dat ik heb geschreven. Bij Stormvloed moet ik echter met zoveel rekening houden dat ik het intu√Įtief schrijven wel kan vergeten. Of misschien dat het wel gaat lukken als ik me goed heb ingelezen in die tijd en cultuur? We zullen het zien.

Twitter en een vraag

Meestal mopper ik op het sociale medium Twitter. De mensen die daar kreten plaatsen als “Koffie!” of¬† “Ik moet plassen” heb ik inmiddels ontvolgd, maar de 140 tekens waarin je iets kunt vertellen benauwen me; laat mij maar verhalen vertellen. Inmiddels volg ik mensen op twitter die meestal w√©l wat interessants te melden hebben of interessante links delen. De meesten zijn collega-schrijvers of uitgevers. Zelf tweet ik daar alleen nog maar over mijn schrijfwerk. Leuke anekdotes van de kinderen en de prangende wat-zullen-we-eten vraag bewaar ik wel voor facebook.

Vandaag heeft twitter, of liever gezegd de twitteraars, zijn dienst helemaal bewezen. Op mijn vraag of iemand bronnen wist voor mijn Stormvloed-project stroomden de reacties binnen. Ik ben zeer goed geholpen en heb een aantal titels van boeken gekregen. Toch ben ik er nog niet helemaal dus doe ik bij deze ook een oproep aan mijn blogvolgers: weet iemand bronnen, literatuur over de Late Middeleeuwen in (Noord) Nederland en dan met name over de 13de en 14de eeuw (mijn verhaal stopt rond het jaar 1300)? Het verhaal speelt zich vnl in Friesland af. Ik ben zeer ge√Įnteresseerd in de leefstijl van de mensen in die tijd maar ook in de klimaatverandering in die eeuwen. Alvast bedankt!

Tussen de bedrijven door

Vanuit de keuken klinkt Kylie Minogue, hier in de woonkamer zingt Fay Lovski de mooiste kinderliedjes. De jongste drie spelen met een stapel kussens waar ze racebanen en springkussens van maken. Regelmatig heeft er eentje dorst, honger, een vieze luier of gewoon zin om te zeuren. En ik? Ik schrijf! Ik heb goed geleerd (of kon ik dat altijd al?) me af te sluiten voor mijn omgeving en ik switch makkelijk tussen mijn verhalen en de kinderen. Ik kan niet zeggen dat het erg snel gaat, helemaal niet nu er deze week ook nog eens een zieke is die als favoriete hangplekje mijn nek heeft uitgekozen. Toch gaat het. Langzaam maar zeker begint Goliath te groeien en krijgt het vage idee dat ik voor ‘Stormvloed‘ had een mooie verhaallijn. ‘Levenslast‘ gaat op reis naar de volgende uitgever en ‘Marein‘ ligt op het oordeel van de jury van de Zoute Zoen te wachten.
Toch snak ik er soms wel naar om een paar uur achter elkaar ongestoord door te kunnen schrijven. Maar ja ik heb gekozen voor een groot gezin (nooit spijt gehad!) en er moet brood op de plank komen. Als Goliath of een van mijn andere manuscripten nou een bestseller wordt dan kan ik tijd kopen om door te schrijven. Tot die tijd moet het tussen spelende kinderen en in de uurtjes dat ze slapen of (een aantal) op school zitten.

Doelen voor 2012

‘Marein’ heeft vier proeflezers overleefd die mooie woorden hadden over mijn schrijfstijl en het verhaal, maar, nog belangrijker, ook waardevolle kritiek. Ik moet nog twintig pagina’s van het manuscript corrigeren en dan kan het op de post naar de Zoute Zoen. Dat wordt duimen draaien tot het najaar van 2012, want pas dan hoor ik of het manuscript in de prijzen is gevallen.
Gelukkig hoef ik me verder niet te vervelen, want mijn doelen voor 2012 zijn:

  • Een geschikte uitgever zoeken voor ‘Levenslast’ (14+)
  • ‘Goliath’ af schrijven (jeugdverhaal 14+)
  • Inlezen voor ‘Stormvloed’ (jeugdverhaal tegen een historische achtergrond)
  • Job en de grote eik af schrijven (voorleesboek 5+)

En misschien tussendoor nog een schrijfwedstrijd. Stuk voor stuk heerlijke projecten om aan te werken!