Promotie

De promotie-activiteiten voor ‘Mijn oma is een engel’ gaan intussen gewoon door. Vanmiddag ben ik op de foto gezet door de directeur van de basisschool waar mijn kinderen op zitten. De foto is bedoeld voor het jaarboek van de school, omdat ik gastlessen over mijn boek gegeven heb in de hoogste groepen (zie blog). Maar de foto en een kort stukje tekst zijn meteen op de website van de school geplaatst, leuk!

Bezigheden

Nu mijn ‘Marein’ – verhaal min of meer af is heb ik tijd om verder te gaan met ‘Levenslast’. Dat verhaal vordert gestaag, ik ben bezig naar het eind toe te schrijven, maar ik moet zeggen dat het zwaar jeukt om met ‘Marein’ verder te gaan. Ik weet dan ook niet of ik het aankan het twee weken te laten liggen, voor ik het ga bij afstoffen, oppoetsen en bijschaven. 😉 Het moet af, opgestuurd worden!

De positieve, ontroerende reacties op ‘Mijn oma is een engel’ blijven binnenkomen, zowel in mijn mailbox als in mijn hart. Ontroerend! Zo fijn!

Intussen heb ik een pagina op deze site gemaakt voor kinderen, ik schrijf tenslotte vnl kinderboeken. Een aantal vragen die kinderen uit groep 6,7 en 8 van de basisschool aan mij hadden gesteld, heb ik hier op geschreven voor andere nieuwsgierige aagjes. Ook is er ruimte voor de kinderen om hun eigen verhaal te vertellen.

Ik heb mijn oog op een nieuw project laten vallen (ja, ja, iets met tijdgebrek, druk genoeg, enz., maar het is allemaal zo leuk!). Daar kan ik nu nog niks over zeggen omdat het nog niet zeker is dat het doorgaat, dus daar heb je als lezer van dit blog niets aan, maar ik ben er enthousiast over en kon het niet laten dat te delen. 😀

 

Voorraad op

De afgelopen dagen weer mooie reacties op mijn boek ontvangen en op bol.com staan inmiddels 3 prachtige reviews over “Mijn oma is een engel“. Er zijn mensen die het boek cadeau gaan doen of aanraden aan anderen. Wauw, weer ben ik een beetje stil…
Gisteren heb ik zelf nog vier gesigneerde exemplaren verkocht en daarmee ben ik van mijn eigen voorraad boeken af, op de auteursexemplaren na. Gelukkig zijn ze nog volop te koop in de boekwinkels en online.

Reacties van lezers

Ik heb niet veel zicht op de verkoopcijfers van ‘Mijn oma is een engel’, maar wél op de reacties van lezers. De eerste week kreeg ik vooral reacties van volwassenen die lovend waren over mijn boek. Ze schreven of vertelden mij dat ik me zo goed heb ingeleefd in de hoofdpersoon, Jasper, en dat het een verdrietig verhaal is, maar wel vlot geschreven, met humor, waardoor het niet te ‘zwaar’ is om te lezen.
Deze week vooral veel reacties van kinderen, o.a. naar aanleiding van mijn boekpresentatie op school. De kinderen spraken mij aan om te vertellen dat ze het een ‘leuk’ boek, een mooi boek of een belangrijk boek vonden of om hun eigen verhaal kwijt te kunnen over die ene oma, opa, ouder, tante, juf of huisdier met kanker. Ik werd er stil van. Niet alleen vanwege de positieve reacties, maar eigenlijk vooral vanwege het verdriet dat veel kinderen bij zich dragen. Ik hoop heel erg dat mijn boek al die kinderen tot steun kan zijn, dat ze herkenning vinden en dat ze blijven praten over hun verdriet en angsten, pas dan heeft mijn boek succes gehad, onafhankelijk van de verkoopcijfers.

Gastlessen

Vanmorgen mocht ik gastlessen geven in groep 6, 7 en 8 van de basisschool waar mijn kinderen ook op zitten. Erg zenuwachtig was ik niet, het leek me geweldig om de kinderen voor te lezen uit mijn boek en ze te vertellen over de totstandkoming van een boek in het algemeen en mijn boek in het bijzonder. Geweldig wás het! De kinderen luisterden geïnteresseerd, stelden goeie vragen en ik kreeg ontroerende verhalen te horen; iedereen kende wel een mens of dier met kanker, of overleden aan kanker. Er vloeiden wat tranen maar er werd ook gelachen om de streken van Jasper en oma Josine, uit “Mijn oma is een engel”. Een prachtige, waardevolle ochtend, wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Foto’s boekpresentatie

Hier dan eindelijk de foto’s van de boekpresentatie van ‘Mijn oma is een engel’ .

Onze eigen fotografe is er helemaal klaar voor

De kinderen wachten elk op hun eigen manier

Mijn oudste zoon en mijn broer bekijken alvast het boek

Mijn oudste dochter (midden) vindt het best wel spannend

Zo is mijn moeder er ook een beetje bij

Andere dochter vindt het ook spannend

Een onderonsje met de loco-burgemeester

Raymond van der Knaap, de uitgever spreekt

Loco-burgemeester Luc Greven spreekt

Luisteren naar Luc Greven

De loco-burgemeester met het boek

Er werden veel foto’s gemaakt

De uitreiking van het eerste exemplaar aan mij

Voorlezen uit Mijn oma is een engel

Uitreiking aan mijn oudste zoon, Joris

Signeren

De boekpresentatie 3 okt. 2011

En toen was het zover: de boekpresentatie van ‘Mijn oma is een engel. De zenuwen had ik redelijk onder controle, maar spannend vond ik het wel. Ik ben tenslotte schrijver en geen spreker. Na lovende woorden van mijn uitgever kreeg ik, na wederom lovende woorden, van de loco-burgemeester het eerste exemplaar van mijn boek uitgereikt. Wat bijzonder, wat speciaal. Natuurlijk had ik het boek al gezien, gevoeld en geroken, maar om officieel een exemplaar in handen te krijgen is onbeschrijflijk. Daarna was het woord aan mij. Kort heb ik verteld over de inhoud van het boek, de totstandkoming, twee fragmenten voorgelezen, en de mensen bedankt die me enorm gesteund en geholpen hebben: mijn man, mijn kinderen, de proeflezers, de uitgever, de redacteur en de illustratrice. Aan het eind van mijn praatje heb ik een exemplaar van het boek uitgereikt aan mijn oudste zoon. Weer een heel bijzonder moment. Na het signeren van een aantal boeken ging ik huiswaarts, waar ik een makkelijke, maar feestelijke maaltijd genoot samen met mijn lieve familie.
Dank allemaal voor deze bijzondere dag. De kop is eraf, het is begonnen! Mijn boek is vanaf nu voor iedereen verkrijgbaar en te lezen. Ontzettend spannend, ontzettend leuk! Foto’s van de presentatie volgen later.