Mijn oma is een engel – het e-book –

Ik heb er niet eens over geblogd en toch was het een erg belangrijk moment: ruim twee maanden geleden, toen ik het bericht kreeg dat er geen nieuwe druk van ‘Mijn oma is een engel’ zou komen. Dat betekende dat vanaf eind maart het boek nergens meer te koop was.
Waarom ik er niet over geblogd heb? Omdat ik meteen aan de slag ging. Uitzoeken hoe ik het boek toch daar krijg waar het hoort, namelijk bij kinderen die een dierbare hebben verloren aan borstkanker. Want de reacties van lezers zijn ontroerend, kinderen blijken veel in het boek te herkennen en erdoor getroost te worden. Kijk, en daar heb ik het precies voor geschreven!
Een hernieuwde papieren druk blijkt erg kostbaar. Een e-book-uitgave is voornamelijk een tijdrovende klus. Een klus die ik er zeker voor over heb. Ik moet alles alleen wel tussen de bedrijven door doen, dus het schiet niet heel erg op.

Hoe ver ik ben?
Ik heb het boek nog een keer grondig nagekeken op foutjes en er uiteraard nog wat gevonden.
Het is inmiddels een heus e-book en ook de opmaak lijkt goed te zijn gelukt. Dat was nog best een klus.

En nu?
Wat er nog moet gebeuren is een mooie, treffende omslag maken. Ondertussen moet ik bedenken waar ik het ga aanbieden en dan… kan mijn e-book zijn weg vinden.
Al is een e-book (nog) niet de eerste keuze voor kinderen vanaf een jaar of negen, er lezen genoeg kinderen op de apparaten van hun ouders mee.

En na nu?
Als het e-book op de markt is, wil ik er ook een luisterboek van laten maken. En, als ik de moed vind, want daar ben ik helemaal niet in thuis, een app.

Genoeg te doen, gelukkig ben ik niet bang om hard te werken. 😉

 

Advertenties

Een jaar geleden…

… zat ik na te genieten van de boekpresentatie van ‘Mijn oma is een engel’. Na publicaties van enkele korte verhalen, columns en een sonnet, wat dit toch wel mijn echte debuut, een heus kinderboek voor kinderen vanaf negen jaar. Het gaat – voor wie dat nog niet weet – over Jasper die zijn oma Josine aan borstkanker verliest. Zijn gevoelens, die variëren van boosheid, verdriet en onbegrip, staan centraal in dit boek. Het is natuurlijk geen gezellig leesboek, maar de reacties die ik van mijn lezers (jong en oud) krijg zijn overweldigend! Ontroerend is het telkens weer om te horen dat mensen geraakt zijn, moeten huilen om iets wat ík geschreven heb.

Waar ik erg blij om ben, is dat het boek een paar weken geleden een stuk goedkoper is geworden. Van bijna 16 euro is het afgeprijsd naar bijna 10 euro. Het mooiste zou natuurlijk zijn als kinderen het boek niet nodig hebben, omdat ze niet zoiets vreselijks hebben meegemaakt als Jasper. Maar ik hoop dat het door de prijsverlaging nog beter bij de (helaas best wel grote) groep terecht komt die wel een grootouder of andere dierbare aan (borst)kanker heeft verloren.

Klik op de linkjes als je wil meegenieten van de boekpresentatie en de foto’s!

De Nederlandse Kinderjury

Ik weet wel dat alle kinderboeken die verschenen zijn in 2011 meedoen. Ik weet wel dat ik geen kans maak tussen alle gevestigde schrijvers. Ik weet ook wel dat de meeste vaste lezers van dit blog niet mogen stemmen (alleen kinderen tussen de 6-12 jaar mogen stemmen). Maar toch stond ik enorm te stuiteren toen ik míjn boek tussen al die bekende namen zag staan. “Mijn oma is een engel” doet ook mee met de Nederlandse Kinderjury 2012!

Mijn moeder is een engel

Herinnering aan een engel

Als een schaduw
glijdt de herinnering
aan je levensdagen
over mijn gezicht
Ik houd mijn ogen dicht
bang het te verliezen
in een zucht van de werkelijkheid

Marije Onstenk, febr. 2011

 

Twee jaar geleden overleed mijn moeder na een kort maar heftig ziekbed. Borstkanker.
Zonder haar dood was ik nooit aan ‘Mijn oma is een engel‘ begonnen.
Ik ben blij met het boek, ik vind het fijn dat het kinderen helpt bij het verwerken van de dood van een dierbare. Maar als ik kon kiezen dan had ik het boek nooit geschreven. Dan had ik vanmorgen met mijn moeder aan de telefoon gehangen en haar mening gevraagd over mijn andere verhalen om daarna moeiteloos over te stappen op honderd-en-één andere onderwerpen en na een uur te verzuchten dat ik toch echt wat nuttigs in huis zou moeten gaan doen. Als… als… als… Er valt niets te kiezen, de dood is onvermijdelijk, mijn moeder is een engel. Hoewel het wrang voelt dat mijn schrijf-‘carrière’ begonnen is met haar overlijden, zie ik ‘Mijn oma is een engel’ ook als nieuw begin, als troost, als iets moois ontstaan uit groot verdriet.

 

Plaatselijke beroemdheid

Heel even waande ik me een plaatselijke beroemdheid. Bij de kassa van de drogist werd ik goed bekeken door de kassamevrouw die na even aarzelen zei:”Je hebt een kinderboek geschreven! Jahaa, ik heb je in de krant zien staan.” Ze vond het geweldig dat ik nu bij háár in de winkel boodschappen deed.;-) Ik moest mijn naam en de titel van het boek opschrijven, dan zou ze het binnenkort bij de bieb opzoeken, want natuurlijk wilde ze het boek van haar beroemde (kuch) plaatsgenoot wel lezen.