Jaardoelen

Het eerste blogje van 2013. Daar horen mijn beste wensen bij voor mijn bloglezers: dat het maar een mooi schrijf- en leesjaar mag worden!
Natuurlijk heb ik ook nagedacht over mijn schrijfdoelen voor dit jaar en ik ben er inmiddels uit. 😉
Dit jaar wil ik in elk geval twee boeken uitgeven, waarvan één bij een reguliere uitgever en één in eigen beheer. Waarschijnlijk als e-book of een combinatie van papieren versie op aanvraag en een (goedkoop) e-book.
Daarnaast wil ik minimaal twee manuscripten af krijgen. Dat moet lukken! Ik ben nu Goliath aan het fine tunen en hoop dat verhaal in februari af te hebben. Verder werk ik hard aan Loslaten en ik hoop dat manuscript eind van het jaar definitief af te hebben. Het om-schrijven van de derde persoon naar eerste persoon is een hele klus, maar wel een fijne klus!

Wat ligt er verder nog op mijn schrijfplank?
Marein/Grenzeloos-> YA-verhaal, moet alleen nog redactioneel nagekeken worden.
Perspectief -> jeugdverhaal. Ligt bij een enthousiaste uitgever. Even wachten op definitief oordeel.
Stormvloed -> historisch verhaal, ligt nu stil, moet ik nog veel research voor doen, voordat ik eraan kan schrijven.
Prentenboekverhaal van Job en de eik -> ik heb twee verhaaltjes naar een illustratrice gestuurd. Afwachten of zij het wat vindt en er wat mee kan.

En dan komt deze maand de uitslag van de John Flandersprijs (Vlaamse Filmpjes), waar ook een kinderverhaal van mij ligt. En ergens in een stoffig hoekje op mijn pc staat een thrillerverhaal. Ooit schreef ik er al 30.000 woorden aan, nu ligt het al jaren stilletjes te wachten tot ik daar tijd (prioriteit) voor heb. Met alles wat ik inmiddels bijgeleerd heb, verwacht ik dat ik daar nog heel wat werk aan heb.
Genoeg te schrijven dus en voorlopig mag ik van mezelf niet aan iets nieuws beginnen. Een beetje jammer vind ik dat wel, want het is erg leuk om nieuwe personages te leren kennen en stapje voor stapje een plot te ontvouwen.
Maar sinds ik mijn focus op één werk tegelijk houd, werk ik stukken efficiënter, en nog belangrijker: ik zit veel dieper onder de huid van mijn personages. Dat houd ik dus zo.

Advertenties

Stormvloed uit het stof

Nu mijn wedstrijd-kinderverhaal de deur uit is, Goliath door een geïnteresseerde uitgever (jubel-joechei!) gelezen wordt en ‘Marein’ bij twee proeflezers ligt, heb ik even tijd om lekker met Stormvloed bezig te zijn.
En ja hoor, meteen struikelde ik twee keer op een dag.

De eerste keer omdat ik geen keuze kon maken uit de verschillende schrijfperspectieven. Zowel het alwetend perspectief als wisselend personaal-perspectief hadden allebei voor- en nadelen. Uiteindelijk heb ik met behulp van een hoofdstukindeling (had ik ook nog nooit eerder gedaan) bepaald dat ik voor het wisselend personaal ga en dat kwam nog supergoed uit ook!

Het tweede struikelpunt was dat ik besloten heb om dit manuscript in een ruk door te schrijven. Normaal ga ik na een hoofdstuk – of zelfs nog eerder – al met herschrijven beginnen. Eindeloos kan ik prutsen op zinnen en woorden, de boel weer omgooien en terugzetten. Leuk om te doen hoor, maar met het verhaal schiet het dan natuurlijk niet op. Dat vroeg om drastische maatregelen, vandaar dat ik nu helemaal niet meer tussendoor mag herschrijven; eerst moet de eerste versie staan. Goed, na de eerste 500 woorden had ik al spijt. 😉 Maar ik heb me aan mijn afspraak gehouden, goed hè?

Nog een afspraak die ik met mezelf heb gemaakt is dat ik vijf dagen per week 500 woorden aan Stormvloed moet schrijven. Dat moet te doen zijn naast mijn andere bezigheden en zo blijf ik lekker in het verhaal. Grote, belangrijke punten in het verhaal moet ik eerst nog ‘researchen’, andere dingen zoek ik op als het verhaal staat.

Ik ga ervoor!

Vannacht, toen ik weer eens zinloos wakker lag, dacht ik ineens: ik ga het doen! Ik ga zelf een (e)boek uitgeven. Die knoop moest eindelijk eens worden doorgehakt na maanden twijfelen of ik dat wel of niet wil doen en zo ja: met welk manuscript, hoe en waar. Het gaat me enorm veel uitzoekwerk en tijd kosten: hoe maak ik een e-book op, kan ik evt. een papieren versie aanbieden (en waar laat ik die dan opmaken en drukken), hoe ga ik de omslag (laten) maken, wat worden mijn verkoopkanalen en hoe regel ik de redactie van het manuscript. Als iemand hier hulp bij zou kunnen bieden: graag!
Het verhaal is al gelezen door een aantal proeflezers, maar ik zoek er nog één of twee die het kritisch willen lezen en van commentaar voorzien. In eerste instantie was de doelgroep de jeugd vanaf een jaar of vijftien, maar de proeflezers vonden het verhaal nogal heftig (waarschuwing!) en raadden aan het voor jongeren vanaf een jaar of twintig te publiceren. Lijkt het je leuk om dit verhaal voor mij te lezen, laat dan hieronder een berichtje achter of stuur me een mailtje via het contactformulier. Als tegenprestatie wil ik ook voor jou proeflezen en krijg je het e-book gratis, als het uit is.

Flaptekst:

Margje is een meisje van 19 jaar dat een bijzonder leven leidt. Ze woont bij haar 15 jaar oudere vriend Rein, die haar grote liefde is.
Het verhaal begint op het moment dat ze ontvoerd wordt door een geheimzinnige organisatie. Ze krijgt een heel bizar verhaal te horen over ‘haar’ Rein. Hij blijkt een internationaal gezochte crimineel te zijn. Hij maakt (jonge) vrouwen zwanger en brengt ze onder op een geheim adres in het buitenland. Margje, net zes weken in verwachting van hem, wordt opgedragen erachter te komen waar hij de vermiste vrouwen verborgen houdt. Ze twijfelt enorm of deze mensen haar de waarheid hebben verteld en of Rein werkelijk zo gevaarlijk is als ze beweren.

Shortlist Zoute Zoen

De shortlist voor de Zoute Zoen is bekend.Rapapa -rapapa…

Ik behoor

niet

tot de genomineerden.

Ik zal eerlijk bekennen dat het wel een beetje een anticlimax was. Een half jaar heb ik vol spanning op de uitslag gewacht en daar stonden ineens de vijf genomineerde fragmenten online. Even flink slikken en nog maar eens slikken. Niet dat ik al mijn hoop gevestigd had op deze wedstrijd, maar ik vond het wel rotter dan een afwijzing van een uitgeverij.
Nu moet ik vooral heel hard nadenken wat ik met mijn Marein-verhaal wil doen. Wil ik het naar een uitgever sturen? Ga ik nu eens echt helemaal uitzoeken hoe ik mijn eigen (e)boek kan uitgeven? Of zal ik het eerst nog eens grondig gaan herschrijven?
Ik heb tijd nodig! Heel veel schrijf- en denktijd.

(Te)veel ideeën

Al een poosje geen blog meer geschreven. Tja, ik heb het druk. Ik werk inmiddels aan drie manuscripten, heb tussendoor mijn prentenboekmanuscript en ‘Levenslast’/’Perspectief’ nog eens goed nagekeken en naar uitgevers gestuurd en ik probeer uit alle macht mijn opkomende verhaalideeën voor andere boeken weg te drukken. Het lijkt misschien een luxeprobleem, maar het kan ook knap lastig zijn, zo’n niet te stoppen stroom ideeën voor nieuwe projecten. Ik probeer zoveel mogelijk te noteren en opzij te parkeren, soms werkt dat niet en ben ik ineens toch weer volop met een volgend manuscript bezig (zoals ‘Loslaten’). Gelukkig komen er ook dingen af.

Lopende projecten:
Marein -> in afwachting van de uitslag van de Zoute Zoen
Perspectief -> ligt bij twee uitgevers
Prentenboek -> ligt bij één uitgever

Ik schrijf aan:
Goliath -> ben een goed eind op weg, maar zo makkelijk als het eerst schreef, zo’n geworstel is het nu.
Stormvloed -> ben me vooral aan het inlezen en soms wat fragmentjes aan het schrijven.
Loslaten -> pas begonnen, nu de eerste 7000 woorden staan. Ook een interessant idee om dit manuscript samen te voegen met een ander manuscript.

Tussen de bedrijven door

Vanuit de keuken klinkt Kylie Minogue, hier in de woonkamer zingt Fay Lovski de mooiste kinderliedjes. De jongste drie spelen met een stapel kussens waar ze racebanen en springkussens van maken. Regelmatig heeft er eentje dorst, honger, een vieze luier of gewoon zin om te zeuren. En ik? Ik schrijf! Ik heb goed geleerd (of kon ik dat altijd al?) me af te sluiten voor mijn omgeving en ik switch makkelijk tussen mijn verhalen en de kinderen. Ik kan niet zeggen dat het erg snel gaat, helemaal niet nu er deze week ook nog eens een zieke is die als favoriete hangplekje mijn nek heeft uitgekozen. Toch gaat het. Langzaam maar zeker begint Goliath te groeien en krijgt het vage idee dat ik voor ‘Stormvloed‘ had een mooie verhaallijn. ‘Levenslast‘ gaat op reis naar de volgende uitgever en ‘Marein‘ ligt op het oordeel van de jury van de Zoute Zoen te wachten.
Toch snak ik er soms wel naar om een paar uur achter elkaar ongestoord door te kunnen schrijven. Maar ja ik heb gekozen voor een groot gezin (nooit spijt gehad!) en er moet brood op de plank komen. Als Goliath of een van mijn andere manuscripten nou een bestseller wordt dan kan ik tijd kopen om door te schrijven. Tot die tijd moet het tussen spelende kinderen en in de uurtjes dat ze slapen of (een aantal) op school zitten.

Opruiming

Wat een dag, vandaag. Vanmorgen heb ik een grote doos met daarin 6x mijn Marein-manuscript aangetekend naar België verstuurd. Via een Track&Trace code kan ik het pakket in de gaten houden, nog even en mijn deelname aan De Zoute Zoen is een feit. En dan maar wachten… In augustus wordt de shortlist bekend gemaakt, uiterlijk in oktober de uitslag.

Gelukkig heb ik in de tussentijd genoeg te doen.

Tegelijk met ‘Marein’ heb ik ‘Levenslast’ op de post gedaan naar een reguliere uitgever. Twee uitgeverijen hebben al belangstelling getoond voor dit verhaal, en waren er enthousiast over, maar het paste bij allebei niet bij de leeftijdsgroep waarvoor zij uitgeven.

Het voelt lekker, deze grote opruiming. Ik kan me nu nog beter op ‘Goliath‘ richten en dat blijft een waanzinnig lekker verhaal om te schrijven.