Wachten, denken, schrijven

‘Levenslast’ ligt (met een andere titel) inmiddels bij een aantal uitgevers en twee daarvan hebben (al binnen een week) serieuze belangstelling getoond. Er is nog niets beklonken en het is afwachten wat er verder van komt. In eerste instantie had ik het verhaal ingeschat voor 12+, maar ik denk dat 14+ toch wat reëler is.

Het ‘Marein’-manuscript is net terug van de laatste proeflezer. In totaal hebben er vier proeflezers naar gekeken en ik heb heel veel gehad aan hun feedback. De laatste fouten en slordigheden heb ik er inmiddels uitgehaald, nu ga ik nadenken en werken aan de laatste herschrijfronde. Ik moet hier en daar nog wat verduidelijken, wat toevoegen en bijschaven. Daarna kan ik het naar de Zoute Zoen sturen. Ik moet nog wel even bedenken voor welke leeftijdscategorie die verhaal precies geschikt is.

‘Goliath’ is een geweldig verhaal om te schrijven. Het is gewoon bizar wat er gebeurt. De verhaallijn staat, maar ik heb al schrijvende inmiddels verschillende zijpaden bewandeld. Dit is een verhaal dat zichzelf schrijft en dat maakt het voor mij extra leuk en spannend om ermee bezig te zijn.

Op reis

“Marein” is vandaag een stukje de wereld in gegaan. Nog niet met grote stappen, zichtbaar voor iedereen, maar veilig naar een aantal proeflezers. Moeilijk hoor, om mijn kindje los te laten en over te dragen aan de zorgen van een ander. Maar ik ben ontzettend blij dat deze mensen een stukje van de opvoeding voor hun rekening willen nemen en ik ben erg benieuwd naar de feedback die ik ga krijgen.

“Levenslast” heeft een definitieve titel gekregen. Nou ja, de uitgever zal uiteindelijk bepalen hoe het boek gaat heten, maar voor nu ben ik erg tevreden. Werktitel houd ik nog even op ‘levenslast’.
Aan de hand van commentaar van een paar proeflezers ben ik het manuscript aan het herschrijven en ik zal er nog een stukje bijschrijven om ergens wat dieper op in te gaan. Vaag hè? Sorry, maar meer dan ik er hier al over verteld heb, wil ik nog niet kwijt. Na deze herschrijfronde zal ik op dit blog een oproepje doen voor de laatste proefleesronde.

Proeflezers “Levenslast”

En dan is er weer een manuscript af. Nu lijkt het alsof ik overuren maak, en hoewel ik de laatste weken pittig doorschrijf, is dat niet het geval. Ik heb namelijk nog steeds een groot gezin te runnen. Het manuscript “Levenslast”, dat nu op proeflezers ligt te wachten (hint), heb ik tegelijk met “Marein” geschreven. Dat kan ik dus best, aan twee grote verhalen werken. 😉

De eerste twee proeflezers hebben zich gemeld, super! Is er iemand die hier meeleest en het leuk vindt om dit verhaal van ca 17000 woorden (21 A4tjes) te proeflezen? Waar het verhaal over gaat, staat hier in het kort. Laat een berichtje achter, of stuur een berichtje via het contactformulier.

Bezigheden

Nu mijn ‘Marein’ – verhaal min of meer af is heb ik tijd om verder te gaan met ‘Levenslast’. Dat verhaal vordert gestaag, ik ben bezig naar het eind toe te schrijven, maar ik moet zeggen dat het zwaar jeukt om met ‘Marein’ verder te gaan. Ik weet dan ook niet of ik het aankan het twee weken te laten liggen, voor ik het ga bij afstoffen, oppoetsen en bijschaven. 😉 Het moet af, opgestuurd worden!

De positieve, ontroerende reacties op ‘Mijn oma is een engel’ blijven binnenkomen, zowel in mijn mailbox als in mijn hart. Ontroerend! Zo fijn!

Intussen heb ik een pagina op deze site gemaakt voor kinderen, ik schrijf tenslotte vnl kinderboeken. Een aantal vragen die kinderen uit groep 6,7 en 8 van de basisschool aan mij hadden gesteld, heb ik hier op geschreven voor andere nieuwsgierige aagjes. Ook is er ruimte voor de kinderen om hun eigen verhaal te vertellen.

Ik heb mijn oog op een nieuw project laten vallen (ja, ja, iets met tijdgebrek, druk genoeg, enz., maar het is allemaal zo leuk!). Daar kan ik nu nog niks over zeggen omdat het nog niet zeker is dat het doorgaat, dus daar heb je als lezer van dit blog niets aan, maar ik ben er enthousiast over en kon het niet laten dat te delen. 😀

 

“Levenslast”

Eerst even een update over het aantal reserveringen voor Mijn oma is een engel: 18 mensen hebben het boek bij mij besteld, twee hebben toegezegd te bestellen. Het gaat dus goed! Nog twee bestellingen erbij en het kan definitief via mij, anders geef ik ze, na overleg met iedereen, door aan mijn uitgever.

Nu iets heel anders. Ik had een paar blogs geleden beloofd iets meer te vertellen over één van de twee manuscripten waar ik op dit moment aan werk. Het verhaal heeft als werktitel “Levenslast” en is waarschijnlijk geschikt voor 12+. Met het schrijven van de eerste versie ben ik inmiddels ruim over de helft en het schrijft vlot, lekker! De ervaring heeft echter geleerd dat ik het nog minstens 6x ga herschrijven voor ik het goed genoeg vind om naar een uitgever te sturen. Ik zoek nog proeflezers voor dit manuscript, dus als je belangstelling hebt, laat het even weten door een reactie hieronder te geven. Tot nu toe heb ik bijna 13.000 woorden geschreven, ik gok dat het in totaal zo’n 20.000 woorden lang gaat zijn. Als tegensprestatie voor het proeflezen wil ik ook wel iets proeflezen, als je een ander idee hebt, zeg het vooral!

Het verhaal in het kort:

Nienke is 40 jaar, moeder van twee pubers en gelukkig getrouwd met Aron, maar ze heeft borderline. Ze vecht tegen verstikkende angsten en grote onzekerheden. Vaak vindt ze zichzelf niets waard en haar leven loodzwaar.

Charlotte is 14 jaar en één van de puberkinderen van Nienke. Het is voor haar niet altijd makkelijk een moeder te hebben met borderline, al helemaal niet in een periode dat ze zelf ook worstelt met grote onzekerheden. Charlotte is namelijk voor het eerst echt verliefd, en de liefde blijkt ook nog wederzijds te zijn.

Een verhaal vol emoties, over een moeder en een dochter die steeds meer begrip voor elkaar krijgen en ondanks hun eigen zorgen, steeds meer naar elkaar toegroeien.