Nieuw kinderverhaal

Nu Goliath bijna klaar is, is er weer ruimte in mijn hoofd voor nieuwe verhalen. Ach, eigenlijk krijg ik ook ideeën voor manuscripten als er geen ruimte voor is. Maar goed, dit verhaal heb ik stevig vastgehouden en ik ben ermee aan de slag gegaan. Eigenlijk ben ik er nog steeds mee aan bezig, want behalve een hoofdlijn en uitgewerkte personages, heb ik nog een vrij mager plot. Wat ik weet is dat het dit keer weer een verhaal voor kinderen vanaf een jaar of negen gaat worden.

Waar het over gaat, heb ik weer even verwijderd dat blijft nog even mysterieus… net als het verhaal zelf. 😉

De afgelopen week

Vorige week heb ik hard gewerkt aan Goliath en aan Loslaten en een verhaal van een collega schrijfster mogen proeflezen.

Goliath is echt bijna af. Het ligt nu bij twee proeflezers en als zij de laatste hoofdstukken hebben nagekeken en ik de feedback heb verwerkt, is het uitgeef-klaar! De korte proloog en de eerste vier hoofdstukken zijn af (misschien plaats ik binnenkort alvast een voorproefje!).

Het manuscript ‘Loslaten gaat ook lekker! Door een detail te wijzigen moest ik twee hoofdstukken omgooien, dat was een leuke klus (met nadruk op leuk!). De eerste 20.000 woorden staan.
De afgelopen twee dagen ben ik grote delen van de dag bezig geweest met schrijven zonder een letter verder te komen met mijn manuscripten. De tijd ging op aan brieven schrijven aan uitgevers, synopsis bijwerken en de eerste hoofdstukken van Goliath en Loslaten netjes formateren. Zo kon ik deze twee manuscripten naar een aantal uitgevers sturen.
Verder ging er tijd zitten in het updaten van mijn publicatie-pagina.

En nu? Roepen mijn kinderen en dagelijkse huishoudplichten me weer. Morgen moet ik nodig weer aan de slag met de verhalen zelf. Opgekropte ideeën, loshangende zinnen, onaffe hoofdstukken… Ik moet mijn hoofd leegmaken.

Na afwijzing volgt…

… hard werken!

Helaas kreeg ik voor mijn prentenboekmanuscript toch een afwijzing. De verhalen waren niet origineel genoeg om mee verder te gaan. Even slikken, maar ik leg ze in mijn digitale lade en blijf bij mijn plan om er een leuk (voor)leesboek van te maken. Ik heb in elk geval al ideeën voor zeven verhaaltjes en mijn kinderen zijn er erg enthousiast over.

Deze week heb ik besloten om mijn tussendoor schrijf-sprokkelwerk meer te structureren en er een 10-urige werkweek van te maken. Binnen vijf dagen had ik de tien uren gehaald en dan heb ik ook het weekend nog om flink aan de slag te gaan. Lekker!

De afgelopen week heb ik gebruikt om zowel voor Goliath als voor Loslaten een synopsis te schrijven, voor een aantal uitgevers een aanbiedingsbrief te componeren en die samen met de eerste hoofdstukken van de manuscripten naar de uitgevers te mailen. Inmiddels heb ik verschillende werken bij vijf verschillende, voor mij interessante uitgevers liggen. Nu kan ik de wachttijd gebruiken om lekker verder te schrijven. En dat is broodnodig. Want schreef ik in mijn vorige blog nog dat Goliath globaal klaar was, een dag later had ik alweer andere plannen met het verhaal. Op dit moment is het een aardig verhaal met goede stukken, maar ik wil er natuurlijk een heel goed verhaal van maken! Dat betekent dat ik aanvullingen moet doen en minstens 20.000 woorden (omgerekend ongeveer 66 pagina’s) moet bijschrijven. Ik krijg het manuscript dus zeker niet eind van de zomer af, ik verwacht ergens tussen herfstvakantie en kerst.

 

Manuscripten en zo

Zo, na het schrijven van mijn laatste zin aan ‘Goliath’ heb ik wel even tijd voor een update-blogje.
Goliath is nu globaal klaar. Ik laat het manuscript even een paar dagen rusten en daarna ga ik de laatste hoofdstukken bijschaven en proefleesklaar maken.
Intussen kan ik flink aan de slag met mijn eerste manuscript voor volwassenen: Loslaten. Ik zit nu op ruim 14000 woorden maar het verhaal is nog niet verteld. Het is een triest, heftig verhaal maar heerlijk om te schrijven. Al moet ik bekennen dat ik laatst een beetje moest huilen om wat mijn hoofdpersoon allemaal voor haar kiezen krijgt. En nee, dat kan ik niet veranderen want ze is echt iemand geworden met een eigen leven.

Verder ben ik in verwachting van de uitslag van de Zoute Zoen. Ik hoop binnenkort verlost te worden want spannend is het nu wel. Ergens vanaf augustus zou de shortlist bekend gemaakt worden.

En ik wacht nog op een bericht van de uitgever die mijn prentenboekverhaal interessant genoeg vond om meer te willen lezen. Spannend!

Gelukkig heb ik genoeg te schrijven zodat mijn nagels niet veranderen in afgekloven stompjes. 😉

Leuke berichten

Dit was wel een lekker schrijfweekje. Ondanks de drukte in huis heb ik redelijk wat kunnen schrijven aan ‘Goliath’ en ‘Loslaten’, research kunnen doen voor ‘Stormvloed’ en wat kunnen proeflezen. Maar het leukste was dat ik een paar enorme complimenten van collega-schrijvers heb gekregen en dat ik een leuk mailtje kreeg van een uitgever.
Een week of twee geleden heb ik de stoute schoenen aangetrokken (die waar nog wat moed in zat) en mijn prentenboekmanuscript naar een uitgever gestuurd. Deze week kreeg ik al een berichtje terug of ik de andere verhaaltjes (die klaarliggen) ook wilde doormailen, ze waren nieuwsgierig geworden. Natuurlijk zegt het nog helemaal niets, maar dit was toch een leuke opsteker!

Een andere uitgever mailde dat ze n.a.v. mijn synopsis interesse hadden in ‘Perspectief’/’Levenslast’ en dat er een aantal redacteuren naar wil kijken.

Kijk, dit zijn natuurlijk de leuke berichten. 🙂

Eigenwijze personages

Ik schrok ervan. Gisteren tijdens het schrijven aan mijn nieuwste manuscript ‘Loslaten’ (ik moet toch echt een wat lekkerder bekkende werktitel kiezen…) werd ineens het laatste deel van het verhaal duidelijk. Arme hoofdpersoon. Ze worstelt zich door het leven en sleept haar zware verleden met zich mee en dan eindigt het op deze manier… Ik had het haar anders gegund, maar ja, ik als schrijver kan niet anders dan haar verhaal opschrijven. Dat klinkt natuurlijk raar, want ik ben toch de schepper van het verhaal? Dat is ten dele waar, maar ik hoorde eens een collega zeggen “ik ben slechts de regisseur” en dat klopt. De grove verhaallijn bedenk ik, maar er gebeuren altijd onverwachte dingen of een verhaalfiguur blijkt karaktertrekken te hebben waar ik geen rekening mee had gehouden. Ze leiden echt hun eigen leven.

Zo wilde ik in een van mijn manuscripten ontzettend graag de afstand tussen een moeder en zoon verkleinen. Telkens als er een mogelijkheid voor was, zei de zoon iets stoms, reageerde de moeder gefrustreerd en zo dreven ze steeds verder uit elkaar (uiteindelijk is het redelijk goedgekomen).

Misschien zou ik strenger voor mijn hoofdpersonen moeten zijn, maar het bevalt me wel dat ze zo eigengereid zijn. Naast het feit dat ze op die manier echter overkomen, word ik als schrijver ook telkens verrast.

(Te)veel ideeën

Al een poosje geen blog meer geschreven. Tja, ik heb het druk. Ik werk inmiddels aan drie manuscripten, heb tussendoor mijn prentenboekmanuscript en ‘Levenslast’/’Perspectief’ nog eens goed nagekeken en naar uitgevers gestuurd en ik probeer uit alle macht mijn opkomende verhaalideeën voor andere boeken weg te drukken. Het lijkt misschien een luxeprobleem, maar het kan ook knap lastig zijn, zo’n niet te stoppen stroom ideeën voor nieuwe projecten. Ik probeer zoveel mogelijk te noteren en opzij te parkeren, soms werkt dat niet en ben ik ineens toch weer volop met een volgend manuscript bezig (zoals ‘Loslaten’). Gelukkig komen er ook dingen af.

Lopende projecten:
Marein -> in afwachting van de uitslag van de Zoute Zoen
Perspectief -> ligt bij twee uitgevers
Prentenboek -> ligt bij één uitgever

Ik schrijf aan:
Goliath -> ben een goed eind op weg, maar zo makkelijk als het eerst schreef, zo’n geworstel is het nu.
Stormvloed -> ben me vooral aan het inlezen en soms wat fragmentjes aan het schrijven.
Loslaten -> pas begonnen, nu de eerste 7000 woorden staan. Ook een interessant idee om dit manuscript samen te voegen met een ander manuscript.

Nieuw begin

Het Requiem van Mozart dondert in volle glorie door de kamer. Ja, hij heeft een rare muzieksmaak voor een jongen van veertien, maar hij draait gewoon wat hij zelf mooi vindt en vandaag is dat Mozart, morgen misschien rock of metal. De kinderen uit zijn klas lachen erom, maar dat is hij gewend.

Zo begon tot een paar minuten geleden mijn Goliath-manuscript. Ik besloot de eerste alinea te verwijderen en te kijken of het begin dan niet veel pakkender werd. Ja dus. Hoef ik meteen niet meer na te denken over de prangende vraag of Mozart door de kamer dondert, dendert of galmt. Dat was het allemaal naar mijn idee net niet.
De nieuwe eerste alinea trekt je het verhaal in, het is meer een actie-moment dan een beschrijving.

“Kan het wat zachter,” brult zijn moeder de kamer in.
“Nee,” mompelt hij zonder zich naar haar toe te draaien en zet de volumeknop hoger. De zucht van zijn moeder gaat verloren in de aanzwellende violen, ondersteund door pauken. Kippenvel krijgt hij als de sopraan even later inzet.

Er was eens…

… lang, heel lang geleden…

Nee, zo begint mijn nieuwste manuscript ‘Stormvloed’ niet, maar het had gekund. De kleine 700 woorden die ik inmiddels heb staan, zijn voor een deel geel gearceerd want:

* droegen ze hun boodschappen in een tas, een mand of een zak?
* stopte hij het sieraad in zijn broekzak of hadden broeken in die tijd nog geen zakken?
* werd het woord ‘maatschappij’ al wel gebruikt in de Middeleeuwen?
* en kun je zeggen dat iemand in die tijd een bijzondere kijk op de wereld had? Want wat kreeg men zonder televisie, internet en andere moderne uitvindingen eigenlijk mee van de wereld?
* werden nieuwsberichten verspreid en welke dan en hoe?
* de woorden ‘gaaf’, ‘vet’,  en ‘heftig’ wil ik niet gebruiken, dat vind ik niet passen. Maar het verhaal moet ook niet al te bombastisch geschreven worden… het moet nog wel aantrekkelijk om te lezen zijn, het liefst voor een groot publiek. Dus zinnetjes als ‘ik houd van jou, mijn liefste’ en ‘ik wil voor altijd aan jouw zijde staan’ worden waarschijnlijk weer geschrapt.

Kort samengevat: ik kan niet lekker doorschrijven voordat ik thuis ben in de Middeleeuwen. Ik geef mezelf een jaar om me die tijd eigen te maken en mijn personages te leren kennen. Soms zal ik een ingeving noteren en woorden geel kleuren om aan te geven dat ik die nader moet bekijken. Maar ik zal voornamelijk lezen in mijn geschiedenisboeken, informatie op het web opzoeken en biografieën van mijn hoofdpersonen schrijven. Ik geniet ervan, vind het leuk om te doen maar ik vind het stiekem ook wel fijn dat ik aan twee manuscripten tegelijk werk zodat ik ook gewoon door kan schrijven, meters kan maken.

Een paar schrijftips

Mezelf een figuurlijke schop geven en gewoon gaan schrijven. Niet piekeren en peinzen, niet draaien en vluchten in Social Media-geneuzel, maar gewoon dóen! Dat heeft me de afgelopen week flink aan het schrijven gehouden. Dat is meteen ook mijn eerste en beste schrijftip.
De laatste tijd kon ik urenlang staren naar de woorden op mijn beeldscherm, mijn gedachten tevergeefs proberen te focussen op wat daar stond en hoe ik verder moest. Soms had dat als resultaat dat ik een zinnetje erbij schreef, soms dat ik ging prutsen en schrappen zonder echt verder te komen. Maar gewoon doorwerken gaf 1000 tot 2000 woorden per keer als resultaat. Kijk, dat schiet lekker op! Inmiddels ben ik dan ook zover dat de eerste ruwe versie van Goliath staat. Dat betekent niet dat ik klaar ben, het harde werken gaat nu pas beginnen. Ik verwacht dat ik tijdens het herschrijven niet alleen woorden ga schrappen maar er ook nog een heleboel toe ga voegen. Daarna begint het polijsten. Het kost me, schat ik, nog een half jaar om dit manuscript af te ronden.

Een andere schrijftip die bij mij altijd goed werkt is een klein stukje teruglezen en evt. herschrijven. Ik kom dan vaak vanzelf weer in een goede schrijfflow.

Verder maak ik altijd biografiën van mijn personages; soms maar een paar woorden (bijpersonen), soms uitgebreid (hoofdpersonen), zo leer ik ze goed kennen. Proeflezers helpen mij enorm goed maar wat ook werkt is hardop voorlezen uit mijn manuscript. Het liefst aan mijn (zeer kritische) man, maar het werkt ook om het gewoon voor mezelf hardop te lezen.
Ik nodig collega-schrijvers van harte uit hieronder hun beste schrijftips te zetten.