Hij rende voorbij…

Op een avond, vlak voor ik in slaap viel, kwam hij langsrennen, een nieuw personage. Veel liet hij niet van zichzelf zien. Zijn jas, zijn (ouderwetse) pet, zijn jonge, slanke gestalte. Hij rende een brandtrap op. ‘Parijs’, kwam meteen in me op. Ik maakte natuurlijk aantekeningen, had vaag het gevoel deze jongeman te kennen, maar liet het verder rusten. Tot ik gisteren mijn summiere observatie aan mijn man beschreef. Hij begon te lachen: ‘Weet je niet wie dat is?’ Hij wist het wel. Een jongere versie van een ander personage, uit een nog te schrijven verhaal. Ik raakte ontroerd, een teken dat het klopte.

Een paar aantekeningen later, heb ik hem opzij gelegd, in een mapje opgeborgen. Eerst krijgt ‘María’ aandacht. Daarna ‘Bloem’. Ook heb ik het aangenaam druk met schrijfcoaching. Maar ik zal dit personage niet vergeten, het af en toe wat laten vertellen, aantekeningen maken en over een poos ga ik ervoor zitten om zijn verhaal op te schrijven. Want dat hij wat te vertellen heeft is duidelijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s