Blokkade geblokkeerd

En telkens weer blijkt dat de enige manier om echt uit mij schrijfdip (tips bij schrijfdip) te komen, gewoon hard werken is.

Gisterochtend nog had ik last van een dwingend leeg vel dat me aanstaarde, met een irritant knipperende cursor. Ik kon alleen maar terugstaren. Ondanks dat ik precies wist wat me te doen stond, kreeg ik geen letter uit mijn toetsenbord. Overdonderd door faalangst vroeg ik me af waarom ik zo graag schrijver wilde zijn, waarom ik in vredesnaam dacht dat wel te kunnen en wat ik in godsnaam met dit verhaal aan moest. Een paar uur later (na bemoedigende woorden op twitter en facebook en na enkele tranen van mij en oppeppende woorden van mijn lief) stroomden de woorden eruit. Een dag later ben ik 2500 woorden (tien boekbladzijden) verder, heb ik flink wat research gedaan en nog meer plannen voor het verbeteren van dit manuscript. Het wordt nog een paar weken flink hard werken, maar het vertrouwen dat er daarna een goed verhaal staat, groeit. Manlief had gelijk: ik kan het!

Goed. Ik vind dat ik de afgelopen weken genoeg dips gehad heb, ik trap er nu niet meer in. Gewoon hoofd leegmaken, focus bij de personages en gaan!
Note to my children: vanavond zal ik wél op tijd het eten klaar hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s