Drie jaar!

Gisteren zuchtte ik onder een afwijzing van een (vrij grote) uitgeverij. Eigenlijk was die afwijzing heel erg mooi, dit stond er namelijk o.a. in:

… ik moet u helaas vertellen dat het niet in aanmerking komt voor uitgave in ons fonds. Dit ligt niet aan de schrijfstijl; het is best goed geschreven, het leest prettig en je kunt merken dat u ervaring met en gevoel heeft voor het schrijven. Als lezer ga ja al snel mee in de belevingswereld van Kim.
Het wisselende perspectief werkt ook prima en geeft bovendien vaart en spanning.

Toch was het wel even slikken: de zoveelste afwijzing dit jaar. De zoveelste keer dat een uitgever zegt dat ik goed schrijf, het verhaal interessant is, maar niet past binnen het fonds vanwege te heftig of commercieel niet aantrekkelijk.

Ho! Stop! Ja, ik mag best even slikken – vind ik zelf – maar eigenlijk heb ik weinig reden tot klagen. Deze maand vier ik dat ik drie jaar schrijf. Nee, ik ben niet een schrijver die het al van jongs af aan in zich had. Of misschien had ik het wel in me, maar het kwam er niet uit.
Drie jaar ben ik serieus en hard aan het werk. Maar wel middenin de huiskamer, tussen spelende, pratende, dansende, zingende kinderen en tussen de noodzakelijke huishoudelijke taken door en moet je eens kijken wat ik in die korte tijd voor elkaar heb gekregen:
Een aantal kleine publicaties, mooie korte verhalen geschreven (lees bijvoorbeeld ‘Stranden‘), een kinderboek gepubliceerd en mijn tweede boek (jeugdboek) ‘Perspectief’ komt eraan (de eindredactie is klaar, de cover en achterflap worden gemaakt).
Daarnaast krijg ik niet alleen van lezers mooie, vaak ontroerende reacties, maar ook van uitgevers. Waar veel schrijvers het moeten doen met een standaard afwijzing, heb ik een indrukwekkende verzameling goed onderbouwde afwijzingen, hebben redacteuren mijn manuscripten écht gelezen en de moeite genomen daarop te reageren.

Drie jaar ben ik nog maar bezig. En al wisselen jubels en scheldwoorden elkaar af (misschien wel in het voordeel van de scheldwoorden) en al is het vaker een geworstel dan dat het vanzelf gaat: het is heerlijk om personages te leren kennen, te doorgronden, een nieuw verhaal te bedenken, de grove lijn neer te zetten, te schrappen en schaven, prutsen om de zinnen en woorden precies goed te krijgen.
Soms word ik wat ongeduldig omdat ik ook graag wil dat de wereld mijn verhalen leest, maar als ik dit zo eens op een rijtje zet besef ik weer: ik ga goed zo en ik ga snel! Ik eet er vandaag maar een gebakje op en vier dat ik al drie jaar het mooiste werk van de wereld heb!

2 gedachtes over “Drie jaar!

  1. Je ‘vier’t dat je ‘drie’ jaar schrijft 🙂 Gefeliciteerd! Had ik niet verwacht, eigenlijk, met hoe je schrijft.
    Mooie afwijzing. Zal ik je daar dan ook maar mee feliciteren? 🙂 Eet ze van je gebak, je hebt het verdiend!

    • Dank je wel, Waus! Haha, dat vier’en van mijn drie-jarig jubileum had ik ook gezien. 😉 Gebak is uitgesteld naar later deze week, kinderen uitlaten in het bos was belangrijker (en minstens zo leuk!).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s