En ze heet…

… Esmee. De hoofdpersoon van mijn nieuwe oude thriller. Ooit, in 2006 om precies te zijn, ben ik aan dat verhaal begonnen. Ruim 30.000 woorden later liet ik het liggen. Druk met het project kinderen krijgen en daarna met verschillende schrijfprojecten. Nu is het tijd om even met iets anders dan Marein, Goliath en Stormvloed bezig te zijn. Leuk om dit manuscript weer op te pakken. Maar mijn god! Wat wordt dat een herschrijfklus. Laten we maar zeggen dat ik de afgelopen jaren flink bijgeleerd heb op schrijfgebied.
Het leuke van dit verhaal is dat het verteld wordt vanuit daderperspectief én dat de dader, de psychopaat, ook nog eens een vrouw is. Esmee dus. Getrouwd, moeder van twee jonge kinderen. Ik kwam een lijstje tegen op mijn pc met de meest verschrikkelijke martelmethodes. Ergens diep verstopt in mij, huist best wel een zieke geest. Ik denk dat ik die de komende tijd zich maar eens flink uit laat leven.

Om nog even terug te komen op mijn geworstel van gisteren (klikkerdeklik). Ik ben eruit! Ik ga niet gekunsteld met andere perspectieven (die weinig toevoegen, weinig te vertellen hebben) Goliath langer maken. Nee, het is geen heftige thriller, maar dat was mijn bedoeling ook niet. Het is een leuk, spannend jeugdverhaal met interessante karakters. Deze week de synopsis eruit persen en dan kijken naar welke uitgever ik het ga sturen. Rust in mijn kop! Wat dit betreft tenminste. 😉 Want of ik echt rust krijgt met een psychopaat in mijn hoofd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s