Mijn moeder is een engel

Herinnering aan een engel

Als een schaduw
glijdt de herinnering
aan je levensdagen
over mijn gezicht
Ik houd mijn ogen dicht
bang het te verliezen
in een zucht van de werkelijkheid

Marije Onstenk, febr. 2011

 

Twee jaar geleden overleed mijn moeder na een kort maar heftig ziekbed. Borstkanker.
Zonder haar dood was ik nooit aan ‘Mijn oma is een engel‘ begonnen.
Ik ben blij met het boek, ik vind het fijn dat het kinderen helpt bij het verwerken van de dood van een dierbare. Maar als ik kon kiezen dan had ik het boek nooit geschreven. Dan had ik vanmorgen met mijn moeder aan de telefoon gehangen en haar mening gevraagd over mijn andere verhalen om daarna moeiteloos over te stappen op honderd-en-één andere onderwerpen en na een uur te verzuchten dat ik toch echt wat nuttigs in huis zou moeten gaan doen. Als… als… als… Er valt niets te kiezen, de dood is onvermijdelijk, mijn moeder is een engel. Hoewel het wrang voelt dat mijn schrijf-‘carrière’ begonnen is met haar overlijden, zie ik ‘Mijn oma is een engel’ ook als nieuw begin, als troost, als iets moois ontstaan uit groot verdriet.

 

3 gedachtes over “Mijn moeder is een engel

  1. Lastig is dat, hè. Als je tussen twee emoties zweeft. Soms klinkt de afwezigheid van haar stemgeluid als zware kerkklokken. In het niet hardop kunnen voeren van zo’n gesprek lijkt alles alleen maar luider.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s